गाणं सांगू येतं कुठून?

कवी : मंगेश पाडगांवकर गाणं असतं वाऱ्याचं,पहाटेच्या ताऱ्याचं. गाणं शब्दांत मावत नाही,हावऱ्या हातात गावत नाही. गाणं पक्षी वाचत जातं,स्वतःतच नाचत जातं. गाणं सांगू येतं कुठून?डहाळीतून ओंकार फुटून. गाणं प्राणांत रुजू येतं,हिरवंगार भिजून येतं. सगळं सगळं गाण्याचं,आम्हाळ जसं पाण्याचं.

तु असतीस तर

कवी : मंगेश पाडगांवकर तु असतीस तर झाले असतेसखे उन्हाचे गोड चांदणेमोहरले असते मौनातुनएक दिवाने नवथर गाणे बकुळुच्या फुलापरी नाजुकफुलले असते गंधाने क्षणआणि रंगानी केले असतेक्षितिजावर खिन्न रितेपण पसरली असती छायांनीचरणातली म्रूद्शामल मखमलआणि शुक्रांनी केले असतेस्वागत अपुले हसुन मिश्किल तु असतीस तर झाले असतेआहे त्याहुन हे जग सुंदरचांदण्यात विरघळले असतेगगन धरेतील धुसर अंतर …

प्रेमात पडलं की असंच व्हायचं

कवी : मंगेश पाडगांवकर माझं काय, तुमचं काय,प्रेमात पडलं की असंच व्हायचं तिचं बोलणं, तिचं हसणंजवळपास नसूनही जवळ असणं;जिवणीशी खेळ करीत खोटं रुसणंअचानक स्वप्नात दिसणं ! खटयाळ पावसात चिंब न्हायचंमाझं काय, तुमचं कायप्रेमात पडलं की असच व्हायचं केसांची बट तिने हळूच मागं सारली …डावा हात होता की उजवा हात होता? आपण सारखं आठवतो,प्रत्येक क्षण,मनात आपल्या … Read more

प्राजक्ताची फुले

कवी : मंगेश पाडगांवकर टप‌ टप‌ पडती अंगावरती प्राजक्ताची फुलेभिर‌ भिर‌ भिर‌ त्या तालावरती गाणे अमुचे जुळे ! कुरणावरती, झाडांखालीऊन सावली विणते जाळीयेतो वारा पाहा भरारा, गवत खुशीने डुले ! दूर दूर हे सूर वाहतीउन्हात पिवळ्या पाहा नाहतीहसते धरती, फांदीवरती हा झोपाळा झुले ! गाणे अमुचे झुळझुळ वारागाणे अमुचे लुकलुक तारापाऊस, वारा, मोरपिसारा या गाण्यातुन … Read more

संथ निळे हे पाणी

कवी : मंगेश पाडगांवकर संथ निळे हे पाणीवर शुक्राचा ताराकुरळ्या लहंरीमधुनीशिळ घालतो वारा दुर कमान पुलाचीएकलीच अंधारीथरथरत्या पाण्यालाकसले गुपीत विचारी भरुन काजव्याने हाचमके पिंपळ सारास्तिमीत होऊनी तेथेअवचित थबके वारा किरकीर रात किड्यांचीनिरवतेस किनारीओढ लागुनी छायाथरथरते अंधारी मध्येच क्षितीजावरुनीविज लकाकुन जाईअन ध्यानस्थ गिरी हीउघडुनी लोचन पाही हळुच चांदने ओलेथिबके पाणावरुनीकसला क्षन सोनेरीउमले प्राणामधुनी संथ निळे हे … Read more