जाईन दूर गावा

कवी : आरती प्रभू तेव्हा मलाच माझा वाटेल फक्त हेवाघरदार टाकुनी मी जाईन दूर गावा पाण्यांत ओंजळीच्या आला चुकून मीनचमकून हो तसाच गाण्यांत अर्थ यावा शिंपीत पावसाळी सर्वत्र या लकेरीयावा अनाम पक्षी, स्पर्शू मलाच यावा. देतां कुणी दुरून नक्षत्रसे इषारेसाराच आसमंत घननीळ होत जावा. पेरून जात वाळा अंगावरी कुणी जो,शेल्यापरी कुसुंबी वाऱ्यावरी वहावा. तारांवरी पडावा … Read more

सांगेल राख माझी

कवी : आरती प्रभू संपूर्ण मी तरू की आहे नगण्य पर्णसांगेल राख माझी गेल्यावरी जळून. खोटी खरी दुधाची होती कशी बिजे ती,बरसून मेघ जाता येईल ‘ते’ रुजून. रानी कुठून आलो? गाऊन काय गेलो?वेळूत संध्यावेळी येईल ते कळून. लागे मला कशाची केव्हा कशी तहान :चर्चा कशास? नाव काठास की अजून. कोणा फुले दिली मी, माळून कोण … Read more

गाणं सांगू येतं कुठून?

कवी : मंगेश पाडगांवकर गाणं असतं वाऱ्याचं,पहाटेच्या ताऱ्याचं. गाणं शब्दांत मावत नाही,हावऱ्या हातात गावत नाही. गाणं पक्षी वाचत जातं,स्वतःतच नाचत जातं. गाणं सांगू येतं कुठून?डहाळीतून ओंकार फुटून. गाणं प्राणांत रुजू येतं,हिरवंगार भिजून येतं. सगळं सगळं गाण्याचं,आम्हाळ जसं पाण्याचं.

मी घरात आले

कवयित्री : पद्मा गोळे उंबऱ्यावरचे माप सांडूनमी आत, घरात आले,दोन डोळ्यांतली ज्योत झाले,माझे डोळे खाली वळले.भुई म्हणाली, ‘तू माझी!काढ केर, स्वच्छ कर.’मी म्हटलं, ‘खरंच गं आई’केरसुणी झाले, रांगोळी झाले. चूल म्हणाली, ‘तू माझी.’मी तिची लाकडं झाले.जातं म्हणालं, ‘तू माझी.’गहू झाले, ज्वारी झाले.उखळीतलं भात झाले;ताकातली रवी होऊनमथणीत नाचत राहिले. भिंत होऊन, छप्पर होऊन,गुपितं राखली, छिद्रं झाकली;पणती, वात, … Read more

पूर्णविराम

कवयित्री : इंदिरा संत अर्ध-स्वल्प-विरामांचेरेंगाळणे जीव घेत;उद्गाराची तशी कांडीउगा जीव भुलवीत ! प्रश्नचिन्हाचा हा हूकगळा घालतो संकट;अर्धस्फुट रेषेमाजीवादळाची घुसमट ! वाटे तुला शिकवावेआता एक-एक चिन्ह :अर्ध्याअपु-या वाक्याशीपूर्णविरामाची खूण !

तुतारी

कवी : केशवसुत एक तुतारी द्या मज आणुनिफुंकिन मी जी स्वप्राणानेभेदुनि टाकिन सगळी गगनेंदीर्ध जिच्या त्या किंकाळीनेअशी तुतारी द्या मजलागुनी अवकाशाच्या ओसाडीतलेपडसाद मुके जे आजवरीहोतील ते वाचाल सत्वरीफुंक मारीता जिला जबरीकोण तुतारी ती मज देईल? रुढी, जुलूम यांची भेसूरसंताने राक्षसी तुम्हालाफाडूनी खाती ही हतवेलाजल्शाची का? पुसा मनाला!तुतारीने ह्या सावध व्हा तर! चमत्कार! ते पुराण तेथुनीसुंदर, … Read more

सांजवेळी सोबतीला

कवी : इलाही जमादार सांजवेळी सोबतीला, सावली देऊन जा…भैरवी गाईन मी, तू मारवा गाऊन जा… मी जपोनी ठेविल्या, संवेदना स्पर्शातल्या,त्या खुणांचे ताटवे, तू एकदा फुलवून जा… पेरला श्वासातुनी मी गंध ओल्या प्रीतिचा,धुंद मी माझ्यात आहे, धुंद तू होऊन जा… घेतला झोळीत माझ्या, मी व्यथेचा जोगवा,एकदा हातात माझ्या, हात तू देऊन जा… या पुढे जमणार ना तुज, … Read more

भय इथले संपत नाही

कवी : ग्रेस भय इथले संपत नाही..मज तुझी आठवण येतेमी संध्याकाळी गातो..तू मला शिकविली गीते हे झरे चंद्र सजणांचे, ही धरती भगवी मायाझाडांशी निजलो आपण, झाडांत पुन्हा उगवाया त्या वेळी नाजूक भोळ्या, वारयाला हसवून पळतीक्षितीजांचे तोरण घेऊन, दारावर आली भरती तो बोल मंद हळवासा, आयुष्य स्पर्शूनी गेलासीतेच्या वनवासातील जणू राघव शेला देऊळ पलिकडे तरीही, तुज ओंजळ … Read more

माहेर

कवयित्री : बहिणाबाई बापाजीच्या हायलींत येती शेट शेतकरीदारी खेटराची रास घरीं भरली कचेरी गांवामधी दबदबा बाप महाजन माझात्याचा कांटेतोल न्याव जसा गांवमधीं राजा माय भीमाई माऊली जशी आंब्याची साऊलीआम्हाईले केलं गार सोता उन्हांत तावली तुझे भाऊ देवा घरीं नहीं मायबाप तुलेतुले कशाचं माहेर लागे कुलूप दाराले भाऊ ‘घमा’ गाये घाम ‘गना’ भगत गनांत‘धना’ माझा लिखनार … Read more

शब्दांनी हरवुन जावे

कवी : ग्रेस शब्दांनी हरवुन जावेक्षितिजांची मिटता ओळमी सांजफुलांची वेळ वृक्षांच्या कलत्या छायापाण्यावर चंद्रखुणांचीमी निळीसावळी वेल गात्रांचे शिल्प निराळेस्पर्शाचा तुटला गजरामी गतजन्मीची भूल तू बावरलेला वारापायांत धुळीचे लोळमी भातुकलीचा खेळ